خیلی سخته بغض داشته باشی اما نخوای کسی بفهمه

خیلی سخته که عزیز ترین کست ازت بخواد فراموشش کنی

خیلی سخته که سالگرد آشنایی با عشقت رو بدون حضور خودش جشن بگیری

خیلی سخته که روز تولدت همه بهت تبریک بگن ٬ جز اونی که فکر میکنی به خاطرش زنده ای

خیلی سخته که غرورت رو به خاطر یه نفر بشکنی ٬ اما بعد بفهمی دوست که اون دوست نداره

خیلی سخته همه چیزت رو به خاطر یه نفر از دست بدی ٬ اما اون بگه نمی خوامت.......

یکی بود یکی نبود٬اون که بود تو بودی اون که تو قلب تو بود من بودم

یکی داشت یکی نداشت٬اون که داشت تو بودی اون که جز تو کسی رو نداشت من بودم

یکی خواست یکی نخواست٬اون که خواست تو بودی اون که نخواست از تو جدا بشه من بودم

یکی گفت یکی نگفت٬اون که گفت تو بودی اون که دوست دارم روبه کسی جز تو نگفت من بودم

یکی رفت یکی نرفت٬اون که رفت تو بودی اون که جز تو دنباله هیچ کس نرفت من بودم   

دلی گفت : که آخر چه بود حاصل من ؟ عشق فرمود : تا چه بگوید این دل من !

عقل نالید : کجا حل شود این مشکل من ؟! مرگ خندید : در این خانه ی ویرانه ی من ........

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم / همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم / شدم آن عاشق دیوانه که بودم

گفتمش آغاز درد عشق چیست ؟..... گفت آغازش سراسر بندگیست.....

گفتمش پایان آن را هم بگو؟......گفت پایانش همه شرمندگیست.....

گفنمش درمان دردم را بگو؟.....گفت درمانی ندارد بی دواست.....

گفتمش یک اندکی تسکین آن؟.....گفت تسکینش همه سوز و فناست......

                    رهگذرشاخه ی نوری که به لب داشت به تاریکی شن ها بخشید

                                       و به انگشت نشان داد سپیداری و گفت :

                     نرسیده به درخت٬ کوچه باقیست که ازخواب خدا سبز تراست

                               و در آن عشق به اندازه ی پرهای صداقت آبی است   

                       می روی تا ته آن کوچه که از پشت بلوغ٬ سر به در می آرد

                                           پس به سمت گل تنهایی می پیچی٬

                                                    دو قدم مانده به گل٬

                                     پای فواره ی جاوید اساطیر زمین می مانی

                                          و تو را ترسی شفاف فرا می گیرد٬

                                  در صمیمیت سیال فضا٬ خش خشی می شنوی 

                                                        کودکی می بینی

                             رفته از کاج بلندی بالا٬ جوجه بردارد از لانه ی نور

                                                        و از او می پرسی

                                       خانه ی دوست کجاست..............!!؟؟

                                                             گفتی ببین من فرصت این قصه ها رو ندارم

یادم میاد با این جواب خسته شدم از زندگی

                                                              تو موندی و من رفتم و یه دنیا غرق تشنگی

یادت میاد دل تو رو یکی یه جایی برده بود

                                                             اون وقت دل من خودشو به چشم تو سپرده بود

یادت میاد یه روز واست یه دست گل چیده بودم

                                                              عصر همون روزم تو رو با دیگری دیده بودم

یادت میاد حتی یک روز دلت واسه دلم نسوخت

                                                               چشات یه بار نگاهشو به چشم عاشقم ندوخت

یادت میاد تو رویاهام قصری واست ساخته بودم

                                                               تقصیر من بود که تو رو به خوبی نشناخته بودم

یادت میاد تعبیر خواب من فقط جدای بود؟

                                                             هرچه محبت دیده بودم ازتوبی وفای بود

اگرچه یادت نمی یاد اما می خوام دعات کنم 

                                                             بر نمی گردی ولی من بازم می خوام صدات کنم 

      عشق آن نيست كه يك دل به صد يار دهي عشق آن است كه صد دل به يك يار دهي

        دوست آن نيست كه هر لحظه كنارت باشد دوست آن است كه هرلحظه به يادت باشد

        زندگی چیزیست شبیه یک حباب       عشق آبادیه زیبایی در سراب

        فاصله با آرزوهای ما چه کرد          کاش می شد در عاشقی هم توبه کرد

آتش عشق است کاندر نی فتاد         

                                           جوشش عشق است کاندر می فتاد

عشق او باز اندر آوردم به بند

                                          کوشش بسیار نامد سودمند

عشق٬ دریایی کرانه ناپدید

                                        کی توان کردن شنا ای هوشمند

عشق را خواهی که تا پایان بری

                                            بس که بپسندید باید نا پسند

زشت باید دید و انگارید خوب

                                          زهر باید خوردو انگارید قند

                                                                                             ازرابعه بلخی 

        از در درامدی و من از خود به در شدم                       گویی کز این جهان به جهان دگر شدم

        گوشم به راه تا که خبر میدهد ز دوست                       صاحب خبر بیامد و من بی خبر شدم 

        گفتم ببینمش مگرم درد اشتیاق                                   ساکن شود ٬ بدیدم ومشتاق تر شدم 

        چون شبنم اوفتاده بدم پیش آفتاب                                مهرم به جان رسیدو به عیوق بر شدم

        دستم نداد قوت رفتن به پیش دوست                             چندی به پای رفتم و چندی به سر شدم

        تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم                                    از پای تا به سر همه سمع بصر شدم

        من چشم از او چگونه توانم نگاه داشت                          مجموع اگر نشستم وخرسند اگر شدم

         او  را خود التفات نبودی به صید من                            من خویشتن اسیر کمند نظر شدم

         گویند روی سرخ توسعدی که زرد کرد                        اکسیر عشق بر مسم افتاد و زرشدم

عشق آتشین من هم نتوانست قلب یخی تو را ذوب کند

ولی افسوس که آتش تو قلب مرا سوزاند...

ازطرف من به............

  بين من و عشق توولی فاصله ای نيست

                                            گفتم که کمی صبر کن و گوش به من کن

                                            گفتی که نه بايد بروم حوصله ای نيست

  پرواز عجب عادت خوبيست ولی حيف

  تو رفتی و ديگر اثر از چلچله ای نيست

                                            گفتی که کمی فکر خودم باشم و آنوقت

                                            جز عشق تودر خاطر من مشغله ای نيست 

  رفتی تو خدا پشت و پناهت به سلامت

  بگذار بسوزد دل من مساله ای نيست...   

ازطرف من به شماگلهای باغ بهشت

اگر چشمهايم تورو خواست قول ميدم چشمهايم رو ببندم

اگر زبانم تو رو خواست قول ميدم با دندانم گازش بگيرم

       اما اگردلم تو رو خواست چه کنم.......